Vort Kippenhok, vieze doekjes en badkamergedachten

 

Woensdag 27 juli kwam de architecte nog even langs om wat puntjes op de i te zetten en wat aanpassingen te doen.

Een nieuwe tekening zou volgen en een nieuwe memoria/plan van aanpak zeg maar.

Na dat zij was vertrokken zijn we verder gegaan met de afbraak van het oude kippenhok.

Nou ja oud.. een ring van plaatstaal is niet heel oud. Wel lastig verwijderen als het uit één stuk bestaat!

Er is wat afgeklooid hier op dit landje..

Maar oh wat fijn dat we nu volwaardig stroom hebben van de zonnepanelen. Alle zware apparatuur kan nu gebruikt worden.

Zoals de reciprozaag, die uitermate van pas kwam om het plaatstaal van het ‘kuikenhuis’ in stukjes te verdelen en af te voeren.

Met oordoppen in was de klus in een half uurtje geklaard.

Plaatdelen van anderhalf bij anderhalf versleept tenslotte beter dan een stuk van 15 meter .

Vervolgens moest er nodig een kijkje in de septic tank genomen worden..

Als je buiten af woont, en geen toegang tot welke nutsvoorziening ook, dan kun je je afvalwater, en je poepjes en plasjes natuurlijk niet in elk willekeurig gegraven gat achterlaten.

Voor je het weet is je landgoedje een maanlandschap van riekende putten en gevaarlijke valkuilen.

Je zult maar je enkel verzwikken in zo’n drolletjes-kuil en voor over vallen. Pardoes met je snoet in.. een andere..

Buuuh!

Gelukkig heeft men daar al eeuwen geleden een truuk op verzonnen. Een ingenieuze zelfs..

Een afgesloten kelderachtige constructie met één of twee ruimtes waarin al het afval en toiletwater in terecht komt.

De vaste bestanddelen zullen we maar zeggen, bezinken dan en worden op geheel natuurlijke wijze aeroob en anaeroob door de bacterietjes afgebroken.. Er blijft slechts water en bezinksel over..

Onze finca heeft ook zo’n trukendoos verderop op het land.

De vraag was echter, is die barstensvol met concrementen, of leeg, na vier jaar zonder bewoning en poeperij, of misschien wel helemaal kapot door de tand des tijds..

Er bleef niets anders over om deze vraag te beantwoorden dan de put in te gaan!

Het betonnen dak van de septictank, of beerput zoals zo’n ding ook wel genoemd wordt is net zichtbaar in het land, zo’n 75 of zo meter naast het huis.

Daarop een deksel van een naar schatting 60cm bij 80cm.

We waren op alles voor bereid. Lieslaarzen, handschoenen, mondkapjes, zaklamp.

Het openen van het deksel was als het openen van de sarcofaag van Tutanchamon. Wat een spanning! Zou ons een windvlaag van lang vervlogen scheetjes om de oren vliegen bij het openen.?

Een ellenlange echo van obstipationele kreunen en steunen?

Een verstikkende, adembenemende putlucht van gifgroen gas?

Hele wolken stekende en zoemende strontvliegen die daar al jaren hadden zitten broeien en broeden?

….

Eh.., Nope.

Niets van dat alles.

Nadat we de dekselsteen hadden weten te kantelen, gebeurde er niets.

Geen lang vervlogen kreten of gierend geruft.

Slechts een gat in de grond.. eigenlijk een soort vierkante gemetselde bak van twee bij twee meter en ongeveer anderhalve meter diep..

Met iets wat op zwartige grond leek, op de bodem.

Geen watermassa met krioelende alen, of happende piranha’s.

Slechts een hoopje vieze doekjes in de hoek.. (wittig uitgeslagen)..

Na deze teleurstelling hebben het dekseltje weer op het doosje gedaan en zijn we naar Merida gereden.

Naar de bouwmarkt waar Gamma of Praxis, of Hornibach nog een puntje aan kunnen zuigen, qua klantvriendelijkheid, behulpzaamheid en voor ons ter zake doende collectie.. 

LeroyMerlin.  

Aangezien we de badkamer compleet in de tuin hebben liggen, werd het tijd eens te kijken naar nieuwe inrichting van het badderkamertje.

Ook hier was een engels sprekende medewerker, Joaquin, die voor ons alle tijd nam en met ons een hele lijst opstelde aan badkamer meubelarij.. Zonder afname verplichting.

Aanleggen en installeren doen ze des gevraagd ook.

Hij zou ons ook helpen een inmeetmeneer te regelen die de keuken zou komen opmeten en dan konden we samen met Joaquin en de bebaarde keukenbaas van LeroyMerlin ook een plan maken voor keukenkastjes, kookplek en aanrechtblad, gootsteen etc..

Poepdoos, badkamermeubeltjes, douchewandje, spiegeltje, spiegeltje voor aan de wand..

Alles, hop, op de lijst.

Alleen tegeltjes kwamen we nog niet uit..

Daarvoor gaan we denk ik naar Alvaro, in Miajadas.. ook zo’n vriendelijke engels-sprekend jong mens, zoon van de baas..

In een zaak die heel veel keus heeft in allerhande tegels, ramen en deuren, schuifpuien en zelfs kachels en badkamers.

Maar dit was al een mooi begin..

De dag was alweer om..

Huiswaarts.

Potje rode bietensalade gemaakt door Loes op peuzelen met een visburgertje.

Nog even een Netflixje en tukken!

Morgen is ‘t tijd voor de afdaling naar de krochten van Moria..