Achterstallig onderhoud..
Zo dan lieve kijkbuis kinders.
Hadden jullie ons en onze verhaaltjes al een beetje gemist?
Het is alweer even geleden he, dat we teken van leven gaven op dit blogje.
De laatste aflevering van de Twee Vreemde Vogels is van 18 maart zie ik.. Vandaag is het 1 juni..
Oeps!
Wat een zak los zand zeg! Waarom kon dat niet wat eerder?!
Koffie in haar ‘zandbak’
Lo siento. Disculpe por la larga espera.
Ja. Het blog heeft achterstallig onderhoud!
Loes had al een paar keer gevraagd,’ wanneer ga je weer eens een verhaaltje schrijven?’. Maar ik kon me er nog niet toe zetten..
Niet dat er ondertussen niks gebeurde en wij onze dagen in ledigheid en verveling sleten.. Verre van dat!
De dagen vliegen hier om!
Dus beste lezerts, ga er maar eens goed voor zitten, telefoon op stil, tv uit, pak een grote mok chocolademelk, een fles koel water en een paar crackers met oude kaas binnen handbereik. Want de lap tekst en plaatjes die gaan volgen hapt wel even een stukje uit je dag hoor!
Twee en een halve maand in 100 kiekjes en 10.000 woorden..
Of zoiets.. ik heb ze natuurlijk niet geteld he.
Komt ie!
Opstaan zónder wekkertje dat je bij het krieken van de dag naar het werk roept is wel hemels hoor.
Acht á negen uurtjes ongestoorde slaap per nacht voelt nog steeds als een geschenk. Dat was ten tijde van UMCG Ambulancezorg-werk wel anders he.
Goed. Meestal rol ik tussen acht en half negen onze sponde uit.
Dan koffie zetten en hondje uit de kennel halen.
Die je dan vol enthousiasme en met kwispels en lebbers begroet.
Terwijl ik mijn café con leche slurp, knabbelt Koffie haar brokjes en gaat vervolgens ergens in de tuin het gras bemesten.
Zodra Loes uit de veren is en haar ochtendritueel ook heeft afgewerkt is het: hondje aan de riem en naar de plas, of het pad langs onze finca rechts om of links om op en neer.. net hoe de pet staat. Meestal een wandeltje tussen de vier tot zes kilometers.
Na zo’n anderhalf uur stort Koffie thuis dan in katzwijm en ligt de hele dag voor pampus, zoals een echte Spaanse Mastin betaamd.
Met kauwbot nog in de bek in slaap gevallen🤣
Het loopt dan meestal al tegen het middaguur als we terug zijn op de finca.
We doen klusserijen om het huis, of gaan op pad voor boodschappen, of aankopen voor klusserijen die nog in de koker zitten..
Dat is qua boodschapoen doen best lekker, want tegen de tijd dat we bij de super zijn ( 30-45 minuten rijden als naar gelang welke winkels we langs willen) is het bijna siësta (14:00-16:30u) en ligt heel Spanje hier op z’n rug en dus lekker rustig in de winkel!
Zo zijn we meestal hele dagen buiten of op sjouw.
Voor je het weet is het dan een uur of zes en moet er gekookt worden of een biertje gedronken. Of allebei..
Meestal koken we voor twee dagen, Het is heerlijk een dagje niet te hoeven koken als je druk bent geweest met gekotter en gezaag, of laat terug bent van de boodschapperijen.
Na de warme hap loopt het al gauw tegen 20:00u en kijken we NOS Journaal…
Hahahahaa!! Gefopt!
Die bagger kijken we al heeeel lang niet meer.
Noch de politiek eenzijdige NL talkshows en klaagprogramma’s.
We zijn niet alleen vanwege het weer uit Nederland vertrokken!
Nee, Netflix, Amazon Prime, of een film of serie op de harde schijf toveren wij op onze tv. Een kaarsje aan en een drankje erbij. Soms met een chippie. Voeten op tafel. We zijn pensionado’s in España he!
Nog even buiten een laatste pikketanussie weg tikken terwijl we sterren kijken en wat keuvelen en dan te bed.
De volgende morgen herhaling van zetten.
Maar altijd weer anders!
Want er is hier altijd iets te doen. Iets gaat stuk. Iets werkt even niet. Iets raars komt tussendoor, zoals koeien die een muurtje ombeuken, of het gas is op. Of de waterton leeg..Het zwembad moet schoon..
Werk aan de winkel.
De dagen vliegen zogezegd om..
Tot zover mijn zwakke argumenten voor geen blogje schrijven.
Aangezien het volop lente is op het moment dat we de draad weer op pakken (half maart), groet en bloeit alles hier dat het een lieve lust is.
Wetende dat alle grasjes, sprieten, bosjes en bloemetjes eind mei waarschijnlijk tot hooi zijn verschroeid.
Wat brandgevaar met zich mee brengt. Eén vonkje is genoeg voor een weide- of pampabrand..
Men is daar als de dood voor hier en open vuur is streng verboden vanaf half mei/ begin juni tot half oktober.
Bosmaaien of grasmaaien met metalen messen of -gereedschap mag dan ook niet vanwege dat ene vonkje dat je kunt opwekken als je maar een steentje of rots raakt.
Je wordt ook geacht je grondgebied te maaien om de kans op natuurbranden te verminderen.
Loes zat dan ook al maanden te vlassen op een grasmaaimaschien.
En niet zo eentje..:
Na een uitgebreide zoektocht op internet en goed advies van onze Duitse vriendin Karin werd er een bestelling geplaatst bij AgriEuro. Een webshop in allerhande tuin en grondbewerkings gereedschappen en apparatuur.
Na een week of wat wachten werd de uitverkoren grasknabbelaar keurig netjes bij ons op de finca afgeleverd.
Na wat gepeuter om het apparatski uit het krat te bevrijden en wat onderdelen op hun plaats te monteren kon de benzinetank en het oliereservoir gevuld.
Loes op de driversseat, een draai aan het sleuteltje en poot op het gaspedaal en hopaaa.
Daar gaat ze!
Een heuse zitmaaier!
De wildernis veranderde in een biljartlaken..
En ikke mocht ook even..😁🫣
Na al dat vers gemaaid gras snuiven was het tijd voor renovatie van het stoepje om het schuurtje.
We zijn inmiddels al aardig handig met zand en cement en flagstones, dus dat was vlot gefikst. Uiteraard met de nodige transpiratie druppeltjes, want het is al steeds vaker boven de 20 graden.
Terwijl het nieuwe stoepje aan het uitharden is vond Loes een verloren koeienbel in het gras bij de plas..
Die ging natuurlijk mee naar huis!
En als ik eenmaal met mijn koeibel bel, nou dan weet je ‘t wel, ja dan weet je ‘t wel!
Koffie dacht er het hare van..
Niet alleen maar mooi weer in Spanje Extremadura..
We hebben jullie al de nodige waterplaatjes laten zien.
En ook eind maart was het weer raak.
Een volle week fris en veel regen.
Zelfs een heuse hagelbui kregen we op ons dak.
En de sloten en riviertjes én de landweggetjes veranderden weer in kolkende waterstromen..
Het pad van ons huis naar de weg, ondergelopen en doorsneden door een rivier van regenwater.
Maar na regen kwam net zo snel weer zonneschijn.
En de natuur deed er haar voordeel mee.
De weides zijn hier bloemenzeeën.
De huishagedis
Ooievaar bracht niks mee gelukkig..😬🤞🏻
Karpers aan het paaien in de plas.
Een Hop in de oude Agavebloem
Kikkertje op de grond.
Kwakert in het zwembad.
Eerste keer in ons plonsbadje op 7 april.
Retekoud en half gevuld, want er moet nog wat aan bijgewerkt worden..
En toen was het 18 april en wij snorden in onze Dacia
Naar Barajas Madrid Airport voor een weekje familiebezoek in old Olanda..
Schiphol
Welkom bij Sterre en Pepijn waar we twee nachtjes mochten logeren.
Het eerste wat we deden was een goeie Hollandse maaltijd bestellen.
Bij de Kwalitaria om de hoek!
Yamyam!
De volgende dag Shoppen in Haarlem in echt Hollands weer.
Bepakt en bezakt.
Dobbie moest op schoot
Bodybuild en fitness wedstrijden.
No. 1 bij het onderdeel
Swimsuit!!🤪
En 4e plaats bij de bikini-open wedstrijd!
Soweh wat een kanjer he!
Er zat een hele trotse papa ademloos te kijken.
Is ze niet prachtig?!
Een wandeltje bij Dwingeloo, waar we een Natuurhuisje hadden gehuurd
En met Loïs bij vd Valk Spier nog even nagenoten met een wandeltje over het Dwingelderveld en een lekker diner.
De laatste nacht nog een nachtvorstje als toegift.
De volgende dag onze bestelde ligbedjes opgehaald bij de JYSK in Villanueva de la Serena en meteen getest.
Na al het luieren een goed idee van Michelle onze buurvrouw in de praktijk gebracht en de oude waterton die lag te verstoffen achter het schuurtje omgedoopt tot hondenhokje voor Koffie.
Als ze in de kennel moet verblijven, kan ze nu daar droog bivakkeren
Het was ook weer tijd voor een potje fikken!
De brandvergunning gaat hier gelukkig digitaal en is geldig voor één maand.
Alle afgeknipte takken en gerooide bremmen, die al even op grote hopen lagen te drogen, gingen in vlammen op.
De eerste aardbeitjes uit eigen tuin
En zowaar de courgetteplanten beginnen te bloeien. Nu nog wat blad graag, anders komt er niks terecht van die courgettes ben ik bang.
En dan het hoofdstuk zwembad..
Een eindje hierboven had ik trots mijn ontblote tokus in het half gevulde zwembad getoond.. Met de mededeling dat er nog wat aan gebeuren moest..
Dat behelsde wat kleine barstjes en bladdertjes aan de bovenrand, maar zou geen beletsel zijn de kuip eerst goed te vullen..
Aldus de waterpomp aangezet en de slang er weer in.
Vullen maar!
Aangezien dit wel een paar uurtjes zou gaan duren, eerst maar even met Koffie naar de plas, terwijl het water vrolijk ons plonsbadje in zou spetteren.
Bij terugkomst was de deceptie enorm toen het zwembad gevuld bleek met een vieze groene soep!
Het grondwater bleek volledig troebel omhoog te komen en het aanwezige chloor in het water had het water een erwtensoepje omgekleurd.
Rhododendron hier en ginder!!
Water zo uit de grond..
Hou ken dannou?? Dat was balen zeg!!
Pomp uit en googelen..
Verder dan een vlokmiddel aan troebel water toevoegen kwam ome Googhem niet..
De reden waarom er nu ineens ezelinnenmelk uit de bron kwam bleef onduidelijk.
Ik had al wilde theorieën over een opgedroogd boorgat en een defecte pompfilter..
Maar er bleef wel gewoon water komen uit het boorgat.
De dag er na werd het water gaandeweg minder troebel.
De ton die ik gebruik om mijn moestuintje te bewateren was een mooie testcase om te kijken hoe troebel het water al dan niet bleef..
Na een paar dagen kwam er weer bijna helder water boven.
Hoezee!
Mijn komplottheoretisch brein ( weet u nog wel?) had inmiddels een mogelijke verklaring gevonden voor het troebele melkachtige water.
Een aantal dagen geleden zaten wij op ons platje aan de koffie toen een enorme knal de wijde omgeving deed opschrikken en je voelde een drukgolf of een soort Groningse beving.
Ik keek in de verte of ik ergens een rookwolk zag ontwikkelen want het klonk alsof heel Almoharin, een plaatsje op 10km ten oosten van ons, compleet ontploft was.. Maar de lucht bleef helder.
Een paar kilometer van ons vandaan is een Wolfram-mijn, waar men nog wel eens gebruik maakt van springstof.
Mijn idee was dat men daar een nieuwe ader heeft willen blootleggen en een flinke hoeveelheid springstof heeft laten knallen.
De kracht van de ontploffing heeft de aardlagen mogelijk ‘geschud’ en de grondwater levels of -kanalen verstoord..
Aldus zanderig troebel grondwater?
Naarmate de rust weerkeerde en de aardlagen weer settelden kleurde het grondwater hier ook weer helderder. Al werd het nooit volledig crystalclear,. Maar dat is het eigenlijk nooit geweest..
Puntje bij ‘t paaltje: Het water was weer helder genoeg om nog een zwembad vulling te proberen.
Dus leeg pompen die handel!
De droesem die op de bodem over bleef was veelzeggend.
Daar wil je niet in badderen..
Nadat we dat ook weg gedweild hadden, bleef er een schone zwembadvloer over met toch wel wat krakjes en bladdertjes.
Een nieuwe coating er maar dan meteen overheen, dan is alles weer fris en nieuw.
Eerst maar even stofzuigen.
En kwasten maar.
Mooi blauw is niet lelijk!
En vullen maar weer..
We hebben nog wel wat vlok chemie toegevoegd welke ik met kunst en vliegwerk mooi weg kon filteren.
Mooi spul trouwens, na een paar uur zie je het water helemaal opklaren en vormt zich een soort bruinige deken op de bodem.
De filterpomp alleen kon het niet aan, maar met
de zwembad stofzuigermond op de bodem én de witte T-shirts van de Zeeman op de terugstroom opening ging het mieters. De Zeeman shirts bleken geweldige filters.🤣
Kijk es wat een smurrie er nog uit het water kwam:
Pas op! Goor kiekje!
En kiek es naar het resultaat:
Twee blije eitjes.
Ondertussen was het alweer 12 mei en hadden wij wat te vieren!Eén jaar getrouwd! Jawel!
We deden een leuk uitje naar Medellin, wat prachtig aan de rivier de Guadiana ligt met een middeleuws kasteel als kroon op de berg dat alles overziet..
Kijk nog even goed hoe ‘t was..
Wij houden wel om van de gebaande paden af te gaan dus stiekum over een versperring gestapt..
Hop in t gevang!
Ooievaars mannetje aan mannetje op het dak van de kerk. Hoezo privacy
Helaas was het (zondag) stervens druk in alle eettentjes langs de rivier en aangezien mensenmassa’s niet ons ding is hebben we het bij een feestelijk biertje gehouden en zijn weer huiswaarts gegaan. Waar we ons eigen feestmaal hebben gekokkereld.
Daarna was het weer business as usual.
Met onverwachte pareltjes en grappige voorvalletjes..
Koffie, de held op sokken, vond die koei wel erg eng kijken..
Slang in een wildroosterput.
Waarschijnlijk alcoholist.
Mooi blommeke, Witte
Lelie
De maan komt op boven de berg.
Kleine vriend kwam kennis maken.
Huisje van Koffie eindelijk in de verf gezet.
En toen kwam eindelijk, eindelijk ons grind!
Al maanden geleden hadden we onze aannemer gevraagd grind te regelen voor ons oprijlaantje, de plek naast het huis aan de noordkant en achter waar de Dacia normaal staat.
Maar telkens kwam het er maar niet van, geen tijd, te nat voor de vrachtwaggel, de leverancier niet bereikbaar.. Ach.., op z’n Spaans zullen we maar zeggen.
Maar José was het niet vergeten en op 20 mei werden twee ladingen op ons erf gestort.
Op 23 Mei zouden de grondwerkers komen om het grind uit te rijden en te verdelen.
Uiteraard konden we niet wachten en begonnen zelf al met kruiwagen en schep aan de klus.
Zijkant huis en achterzijde vulden we zelf. Beetje harken en zweten en zie daar..
En toen kwamen de machientjes.
Eerst werkoverleg.
En dit was het resultaat:
Onze twee olijfbomen die we een poos geleden hadden laten brengen.. (U weet nog wel de vast gereden vrachtwagen die maar heen en weer schommeltjes deed om los te komen uit de zompige grond?) Die boompjes moesten nog steeds de grond in.
De plastic kuipen waar ze nog steeds in stonden zouden in de zomer de wortels niet voldoende beschermen..
Al gauw bleek dat de toplaag aarde op ons grondstuk nergens dieper ging dan een centimeter of twintig.. daarna rockbottom!
Overal! De Gele Graafmasjien deed proefboringen op verschillende plekken en overal hetzelfde liedje. Je kon niet diep genoeg graven! Rotsbodem!
Maar onze goedlachse Julio die met zijn zoon het grond kwam uitrijden en de boompjes zou ingraven wist nog wel een truukje..
De hakketakke pikhouweel!
En zo kwamen de olijfjes, na anderhalf uur tikketokken, toch nog in de grond.
De laatste anderhalve week is hier de zomer echt begonnen. Overdag lopen de temperaturen op naar rond de 30 graden of wat hoger. Gelukkig nog wel met een briesje, maar het is aan de natuur nu wel te zien dat de zon onbarmhartig brandt. De kleuren verschieten nu in rap tempo van groen naar goudgeel en veel begint nu te verschroeien.
Aan de plas is het nog goed toeven, zeker als je als grote hond met dikke vacht, lekker kunt pootje baden en plassen stampen.
Of poepertje dippen..
De kikkers doen dat al jaren
De BBQ plekken zijn afgezet met lint van de Policia Local ivm brandgevaar.
Weer ‘Nooievaar’
Het wandeltje van de plas terug naar huis is vaak nog net te doen voor ‘t hondje. Hyperventilerend! Want veel tongzweet.👅
U kunt zich, na al de verhalen, vast wel voorstellen dat het leven als pensionado hier op de Extremadureense campo zo z’n wissel trekt op lijf en leden.
Veel handen uit de mouwen, lichamelijke activiteit, tropische temperaturen en drankmisbruik hakken er bij tijd en wijle flink in.
Vandaar dat ik nu een puntje brei aan dit lange blogje.
We zijn immers inmiddels weer op tjak met de dagen en de tijd.
Vandaag is het 2 juni.
Ik tik de laatste tiksels, liggend op mijn ligbedje bij het zwembad. In de schaduw van de pijnboom, waar de 03-106 als vogelhuisje uitkijkt over het zwembad en het oostelijke deel van ons landje en daar voorbij..
Het is immers erg belangrijk op tijd je rust te nemen. Zeker bij uitputtende bezigheden of temperaturen.
Een schoonheidsslaapje of een mijmeruurtje op je rug is dus best gezond, voordat de slaap ons onverwacht overmand, net als het spannend wordt bij het Acht-uur Journaal..of Boer zoekt Vrouw..
want dat gebeurt soms ook wel eens..
Ik zeg U dan ook vol overtuiging welterusten, of het nu bedtijd is of niet..
en vooral tot ziens hier, want..
Morgen lonkt weer een nieuwe dag, een nieuwe uitdaging, een nieuwe klus.
Én het zwembad!
Un beso y Salud!
Reacties
Een reactie posten