El Viaje en al Otro Lado y Noaberhulp.

De Reis naar de ‘Andere Kant’ en Naoberhulp.

Om onze Dacia op Spaans kenteken te krijgen moet je hier de degens weer kruisen met het Bureaucratische kastje-naar-de-muur-gilde.

En een lange adem hebben..

Als je dat allemaal kunt weerstaan, de juiste wegen te bewandelen weet, en zeeën van tijd hebt, dan kun je geld verdienen..

Anders is het vaak een drama. 

Maar er zijn natuurlijk ook andere wegen om te bewandelen..

Wij hadden al wat voorwerk gedaan en via facebook de naam van ‘Frits Boer-Auto’ al diverse malen voorbij zien komen met lovende kritieken, als je je Nederlandse auto in Spanje op Spaans kenteken wilt hebben. (verplicht na een verblijf van 180 dagen) en aangezien de Hollandse verzekeraar na 30 dagen uitgeschreven te zijn z’n handen van onze auto gaat aftrekken, best wel goed om snel te regelen.

Eén nadeel.., Fritsie woont en werkt in Alicante.

Dat is zo’n 700 kilometertjes oostwaarts van hier, aan de Middellandse zee.

Aangezien hij alles binnen een dag regelt, was het toch een uitkomst die we maar hebben aangegrepen.

Dus om drie uur ‘s nachts ging t wekkertje en om half vier tuften wij in de Dacia de opgaande zon tegemoet.

Strak op tijd waren we op de opgegeven locatie waar Meneer Boer de techneut uithangt.

Dachten we..

Maar geen reclame aan de gevel van hem, maar een auto-verhuurbedrijf met een hele andere naam..

Na een belletje bleek hij net met z’n hele rimram verhuist te zijn. Dus een stukkie verder de man de hand kunnen schudden.

Waarna hij driftig van alles aan onze auto begon te fotograferen en de autopapieren kopieerde.

Toen mochten we weer ons dingetje doen en hij zou met een uurtje of twee weer bellen om naar het keuringsstation in de buurt van Alicante te komen voor de verplichte TÜV keuring.

We hadden op voorhand een B&B geboekt vlakbij, aangezien de zelfde avond weer 700 km te gaan rijden ons een beetje te gortig leek..

Dus hoppa naar Casa Lanjaron, waar de Schotse uitbaters onze kamer al klaar hadden en het zwembad lonkte..

Mooie schone ruime kamer en het zwembad?

Oordeel zelf..

Na anderhalf uur zwembad en relax plezier kon de zwembroek weer uit en reden wij naar San Pedro de Pinatar, waar het keuringsstation op ons wachtte.

Frits was er al en we kletsten wat over koetjes en kalfjes en hoe hij en wij in Spanje terecht waren gekomen.

Na een uurtje was onze Dacia glansrijk de keuring doorgerold en kregen wij de tijdelijke verzekeringspapieren. De rest zou via de mail gaan en zodra alles bureaucratisch was afgerond kwamen de Spaanse kentekenplaten via DHL naar ons in Montánchez.

Mooi!

Nog even een lekkere burrito gescoord in het mega shopping centre vlakbij, en..

Hop weer ‘t zwembad in!

Heerlijk geslapen in de B&B en ‘s morgens een fantastisch Schots/Engels ontbijtje voorgeschoteld gekregen..

Stevige kost meneertje!

Vers fruit en toast met Haggis, beans, worstjes, gebakken ei op een rösti-rondje, gebakken spek en Black Pudding! Als je van balkenbrij houdt.. black pudding smaakt bijna net zo! Yamyam!

Eens wat anders dan een broodje kaas..

Rond 11.00 vertrokken we weer vanuit de B&B. Het schotse mopshondje deed ons vrolijk blaffend uitgeleide.

Onderweg in Murcia nog even de IKEA aangedaan om wat ideetjes op te doen voor keuken en slaapkamer en we rolden lekker relaxed weer terug naar Extremadura.

Toch wel leuk het landschap nu eens bij daglicht te zien hoor.

Zo divers is Spanje.

Door bergen en om grote steden. Over provinciale wegen langs dorpjes en grazige glooiende weiden.

In de verte op vele heuveltoppen oude kastelen!

Het laatste stukkie verwonderden we ons hoe groen het land is.

Vele boom-en fruitkwekerijen. En hele velden met rijstplantages! Gifgroen afstekend tegen de blauwe luchten.

Hoezo droogte?! Hier is water in overvloed!

Tegen 20:30 reden we Montánchez weer binnen.

Onderweg had de Whatsapp de nodige pliepjes en trillertjes gegeven..

Bij een biertje konden we eens even zien wie de drukte maker was..

Bleek Andres te zijn.

Die had de kar met garagemeuk van gisteren, die dag afgevoerd naar de stort en was nog even als toegift twee keer heen en weer geweest en had alle zware meubels en zooi die we niet konden tillen, samen met zijn zoon ook opgehaald. De garage leeg achterlatend. Yeah!!!

En wat schetst onze verbazing, ook alle oude, door de vorige bewoners achtergelaten meubels uit het huis, de woonkamer en de slaapkamer had meneer meteen afgevoerd.

Toen we een begeleidend filmje zagen vielen we helemaal bijna van onze stoelen.

Andres had ook meteen de hele keuken gestript!

Alle gammele kasjes, aanrecht en oude kookplaat en koelkast..

Weg!

De vloeren en de muren kaal!

Alles keurig netjes afgedopt waar nodig.

Waaaaaaaah! Laaalallalallaaaaa!!

Joepiedepoepie!

Wat een feest!

En wat een werk had Andres met zijn zoon Raúl verricht zeg!

Wat een kanjer!

Dat scheelt ons dágen werk.

Niet te geloven dat mensen die je net kent dat voor je doen he..

Zo mooi.. zo werkt dat hier dus.

Ik doe iets voor jouw. Want dat vind ik leuk om te doen. En ooit komt er vast wel weer ‘s een moment dat het andersom gaat..

Noaberhulp.. Dat is hier nog heel gewoon!