Badkamergeheimen

 Zaterdag 22 juli.

Loes is geen pussy he.. dat wil ik even gezegd hebben.

Stoer wief met een heldere kijk, scherpe tong en lang nait bange.

En soms wat weinig geduld.

Zo duurt het verbouwselen van onze finca haar eigenlijk nu al te lang.. En we moeten de definitieve plannen nog maken, de werklui nog vinden en de offertes nog ontvangen.

Loes weet al precies wat zij wil.

Waar welke douchebak moet komen, welke gootsteen ze wil in de nieuwe keuken en wat de kleur van het badkamermeubel moet worden.

Het verbouwen an sich.., dat had wat Loes betreft al wel klaar mogen zijn.

Helaas gaat een, en zeker ander, hier in Spanje niet zo vlotjes..

Men maakt zich hier nu eenmaal niet zo druk he..

Mañana, mañana.. en poco a poco..

Loes is ook niet te beroerd zelf de armen uit de mouwen te steken, de verfkwast ter hand of de sloophamer in de knuist.

Ja pas maar op!

Vandaag zouden we een poging doen de bestaande badkamer te ontmantelen, want die is nogal gedateerd, oud en vies. 

Gewapend met steeksleutels, werkhandschoenen, hamer en beitel begonnen we het afhalen van de spiegel en de wastafel.

Piece of cake.

Afvoertje afgetaped en door naar de bidet.

Twee vloermoertjes

Losdraaien, de waterleiding dichtzetten en hoppetee vort ermee!

Zo de tuun in.

‘Tja en dat bad wil ik er ook uit hebben..’

‘Ja ik ook wel..’

‘Maar dat wordt wel even een gebreek denk ik..’

‘Zit helemaal ingebouwd tussen de drie muren..’

‘Ja.., maar dat kunnen wij wel. Vind ik leuk om te doen!’

De schuifdeurtjes op de badrand, van authentiek glimmend messing met spiegelpaneel gaf na enig gerop de moed op en sneuvelde vlotjes.

De badkuip daarentegen..

Wat een halsstarrig loeder!

Badewanne hield zich zeker twee uur lang krampachtig vast aan elk richeltje, tegeltje of cementkloetje..

En week geen centimeter..

De voorhamer en de beitel moesten grote gaten slaan in het lieflijk oudroze van de tegeltjes rondom..

We hadden al een vermoeden dat men hier nogal gecharmeerd is van cement en beton..

De bouwers van deze badkamer hoorden zeker ook tot deze categorie, want de badkuip leek bijkans gegoten in beton!

Hengsten, moken, dreunen, beitelen, jezelf op de poten slaan ‘Auwww getverrrrd..’ wrikken, sjorren en weer breken en beitelen..

De eens zo vredige bejaardenbadkamer veranderde binnen een uur in een kopie van het bombardement op Rotterdam. 

Overal puin, stukken tegel, cement, stof en brokken muur..

Eindelijk eindelijk kwam er ruimte onder de wanne en kon ik de afvoer los maken.

Het bad eruit tillen kostte nog een keer en halfuur aan krachttermen, bloed,  zweet en gehamer.

Totdat plotseling badkuipje de strijd opgaf, zich op z’n zij liet draaien en ons z’n zachte onderbuikje toekeerde als teken van overgave..

Yiihaaaaaww!

Victorie kraaiden we in koor!

De badkuip kreeg een ereplaatsje aan de rand van ons land, vlakbij de poort. Waar we alle meuk verzamelen die nog naar de stort moet..

Daar rust hij zacht. In gezelschap van broeder bidet en wastafel.

Het puin kon in de voortuin, waar toch, ooit, misschien wel snel, de veranda gebouwd moet worden..

De toiletpot bleef eenzaam achter..

Alleen in een gebombardeerde badkamer die in niets meer die naam eer aan deed..

Je hoorde een traantje van verdriet in de vlotterkamer vallen.

Blippp...

Ach wat sneu..

Nou ja. Vooruit!

Pot kan ook wel de hort op!

Het was bijna alsof de wc meehielp. De vloerbouten waren al verroest, de waterkraantje voor de spoelbak draaide bijna als van zelf dicht en gedwee liet potje-wc zich bij z’n vrindjes zetten..

Leeg was de badkamer!

Met een gapend gat bij het raam waar de badkuip ooit eens de scepter had gezwaaid..

Never more!!

En wij??

Wij waren vies, bezweet, gebutst, geschaafd en vermoeid.

Maar ook blij dat we dit toch effies met z’n twee hadden gefikst..

Maar of we deze ruimte als badkamer zelf ook weer gaan opbouwen?

Zelf tegelen, vloer egaliseren, douche maken, afvoer verleggen..?? Euhhhh..

Ach.. We besloten dat we dat maar even zouden uitstellen.

Het is hier tenslotte driekwart van het jaar mooi weer en droog..

We kunnen ons ook wel een poosje redden met een ‘buitenbadkamertje’.

Toch??