Waterballet, struiken roppen en hamertje tik.
Maandag 21 Augustus
Het nimmer aflatende project ‘Finca de Los Pájaros Extranéros’
hield ons ook dit weekend lekker bezig. En waarschijnlijk de komende jaren ook, zij het in beduiden mindere mate dan he. Het is niet altijd feest tenslotte.
Na de inkoop-spree van afgelopen eind van de week op de zaterdag en zondag de hogedruk-reiniger eens lekker tekeer laten gaan op de achtergevel van onze garage. C.q. toekomstige slaapkamer.
De meeste van de vele, vele bladders op de muur hadden we al op een eerdere dag in het zweet des aanschijns met plamuurmesjes zitten afkrabben tot we bijna een ons wogen.
En ondanks onze geweldige krab- en steek actie bleven er nog heel wat hardnekkige lelijke stukken lekker zitten..
De HDR deed tenslotte in een geweldsexplosie van waterfonteinen en sproei-nevels de meeste hardleerse muurplakkers de das om.
Een redelijk strak muurtje, dat, na wat planuurwerk om wat scheuren weg te werken vast wel weer leuk wit is te kalken.
Omdat de temperaturen natuurlijk weer de 35gr ruim te boven gingen, was een waterfestijn best welkom.
De maandag brak aan in de gebruikelijke zonovergoten heerlijkheid.
Al ging het wekkertje om kwart over zeven, bijna zo vroeg als de ‘oude’ tijden van werken voor de baas. Een dagdienst of 24u dienst op de ambulance in Drenthe.
Gut jongens en meisjes, de ouwe stomp is nog maar net twee maanden en een beetje met pensioen en nu al mis ik dat vroege wekkertje echt niet hoor.
Jullie collega’s allemaal wel natuurlijk, met al die grappen en grollen. Mooie gesprekken, mooie samenwerkingen en en gieren en sjeezen naar al die noodruftigen..😉
Maar je zou bijna weer in de sfeer komen..
Bij dat vroege opstaan dan he.
Waarom dan zo vroeg die wekker als je in Spanje met je dikke kont niks kunt doen hoor ik je denken..
Wat is het geval.. we hebben een finca (huisje op een stukje boeren land) gekocht.
Dat zijn we aan het verbouwen.
En aangezien zowel meneer, als mevrouw van Beek niet te beroerd zijn de handjes uit de mouwen te steken, zitten ze met sommige dingen toch echt als twee linker handen aan de armen..
Dan moet je echte vaklui in schakelen, werkmannen van staal en gietbeton. Met ijzeren ruggen en spieren als kabeltouwen. En bouw-en sloop inzicht.
Kijk! Die mannen kwamen dus vanmorgen..
Zo tussen acht en half negen..
Dus vroeg uur de veer’n en naar de finca!
Dat is toch nog een stief kwartiertje ried’n moj weet’n.
Vandaar..
Toen we aankwamen stonden ze al te trappelen voor de poort!
De oudere Antonio, door de wol geverfde bouwvakker met zijn apprentice, de jonge zoon van de baas José.
De dikke rode truck werd uitgeladen en vol verve begonnen ze buiten de veranda uit te zetten, de fundering er van uit te graven, om vervolgens al fluitend de boorhamer in de schouw in de woonkamer te zetten.
Het gebulder en geklapper was oorverdovend.
De mannen stoicijns en verbeten.
De boorhamer.. medogenloos.
De oude vuurplaats week zonder morren, stukje bij beetje liet het zich in brokken afvoeren naar de voortuin, om daar in de nabije toekomst een nieuw leven te beginnen en als fundering te gaan dienen voor de veranda.
Antonio El Grande
Het muurtje tussen de woonkamer en de keuken mocht ook sneuvelen, zodat we een soort ‘vrije inloop keuken’ zouden krijgen.
Keurig netjes tussen de elekticiteits leidingen door verdween ook dat metselwerk in de tuin.
Waarbij we en-passant nog even gewezen werden dat het nog steeds in deze staat zijn van het huis, toch een klein wondertje was, gezien de bloot komende elektriciteits-hub die in de muur naast het rookkanaal bloot kwam te liggen.
Bijna compleet verbrand!
Waarschijnlijk door de hitte van de open haard..
De leiding liep door het enkel steens muurtje waar het rookkanaal zonder afscherming tegen aan had gezeten..
Pfjew!
Wat een kanjers he.
We sloten af met een wel verdiende cerveca 🍺
Want wij hadden ook niet stil gezeten hoor.
Dik zeven kilometer rondjes gelopen over ons landje.
Struiken en wildgroei kortwiekend en met wortel en tak uitrukkend..
Grote brandstapels maken van de takken, die, zodra het weer mag, in de hens gaan.
Dat vuurtje stoken mag pas als het flink geregend heeft en daarnaast moet je een fik-vergunning halen bij de gemeente, die een maand geldig is..
Voorlopig geen regen, dus voorlopig ook geen fik!
Om twee uur was het siësta-tijd en togen de werkmannen huiswaarts.
Morgen verder voor meer breekwerk.
Een half uurtje later vonden wij het ook welletjes.
In het appartementje in Montánchez na de douche en de DuoLingo, een uiltje geknapt op de bank.
Daarna voor de derde dag macaroni met smack en groentjens en straks weer verder met ‘B&B Vol Liefde’ kiek’n!’🤪
‘A la mañaja’, zei Antonio nog voor hij zijn truck de sporen gaf.
‘A la siete’…
Tot morgen, om zeven uur.. 😳
Reacties
Een reactie posten