Verfklusjes, keukentjekeukentje, kentkenplaat-frustraties en vijgentaartje

 Woensdag 9 Augustus.

Zo lieve kijkbuiskinderen, bijna weer een week voorbij in het van hitte zinderende Extremadura.

Met name de afgelopen dagen liep het kwik hier op naar 39 tot 40 graden en hadden we zelfs geen verkoelend windje.

Ja, ja, dat is hoog zomer hier op de Campo.

De koeien hier scheelt het allemaal niks, die liggen gewoon in de volle zon te herkauwen. De schaapjes drommen lekker bij elkaar in de schaduw onder een boom, alsof ze bet koud hebben..

Nog een paar warme dagen te gaan hier dan wordt het weer wat minder warm en kiekt het met name ‘s nachts weer lekker af.

Vandaag was een wat bewolkte dag met weer een lekker windje.

Dus prima.

Het werk aan onze finca is voorlopig nog lang niet af. 

We doen wat we zelf kunnen, zo veel mogelijk zelf.

Wat soms de nodige hoofdbrekens, gepruttel, maar ook mooie overwinningen op jezelf oplevert.

Deze week voornamelijk bezig geweest met de tralies voor de ramen en deuren van ons huuske te schuren en weer te voorzien van een mooi glimmend donkergrijs ijzerverfje.

Nu hoor ik je denken,.. tralies?

Ja zo noem ik ze dan maar.. ijzeren hekken voor ramen en deuren zijn hier gemeengoed.

Panisch als men hier kennelijk is dat er ingebroken wordt..

Zelfs vier hoog!

Maar het is ook onderdeel van de huizenbouwtraditie en je hebt een streepje voor bij de verzekering..

Mensen hier houden dus niet van in rekers en sluiten zichzelf dus op achter ijzeren hekken. Soort omgekeerde dierentuinen dus.

Dat je vervolgens in nood ook niet even uit het raam kunt springen als je casa in de hens staat.., ach bijzaak.

Wij dus leuk die dingen aan het opkwasten.. en dat ziet er toch meteen weer frisser uit hoor.

Loes heeft ook de ijzeren voordeur weer opgelapt, die na jaren in weer en wind was verroest, verbladderd en verkleurd.

Mijn persoon mocht leuk met de boormascjien en ijzerbirstel het afkrabwerk doen..

Zie ge de verschillen??

Binnen was ik ook leuk bezig met vliegenhorren vervangen.

Met kunst en vliegwerk uiteraard, want de rolhorren waren allemaal een centimeter korter dan de door

De fabriek klaargestoomde dingen..

Een enkele keer was de sponning zelfs twee centimeter breder. Joepie Joepie!

Opvullen die naadjes en reten dus met van alles en nog wat.

Nee geen wc-papier of zakjes met plastic zakje.., maar met strips van de oude horren die nog op de vuilbult lagen en kit. Veel kit!

Het resultaat was toch al met al  best het aanzien waard en de drie horren die ik tot nu toe heb vervangen werken naar behoren..

Mooi spul hoor, die kit.

Des avonds werd er weer gekokkereld in het appartementje.

Loes had eind van de middag wat verse vijgen gejat, eh, geraapt die van een vrachtwagen waren gevallen..  en had een receptje van internet geplukt voor een vijgentaart met geitenkaas..

Snel klaar. Weinig werk en lekker!

Yamyam.

Gisteren hebben we bij Leroy Merlin, je weet wel, die mieters goeie en klantvriendelijke bouwmarkt, een keuken uitgezocht.

Samen met onze held van de zaak, Joaquin voor de vertalingen en Juan Alberto, de vriendelijke bebaarde reus en keuken-wizzard.

Samen indeling maken naar aanleiding van de maten die de keukenmeetman vorige week al had opgenomen. 

Kastjes hoog en laag, de mooie keramieken gootsteen, losstaande koelkast, vijfpitskooktoestel met oven en afzuigkap. Oh ja, én een leuk kraantje, anders kunnen we niet afwassen.

Beetje schuiffie schuiffie en plop!

Daar was onze keuken!

Alles bestellen, na een week of vier als alles en iedereen weer van vakantie terug is hier, kan het feest beginnen en komen de werkmannen van Leroy installeren.

Als de slopers tenminste voor die tijd ook geweest zijn..

Die mannetjes zijn al wezen kijken, we wachten nog op offertes.. en ja, wachten duurt hier lang..

Over wachten gesproken..

Weet je wat lang wachten is??

Als je op 4 juli dwars door Spanje rijdt om daar een gespecialiseerde landgenoot je auto te laten keuren en op Spaans kenteken te laten zetten..

Binnen 14 dagen gefikst zei die nog..

Auto afgemeld bij de RDW in NL, tijdelijk verzekeringsbewijs voor 14 dagen op zak en een goedkeuringssticker op de voorruit van de TUV techneuten.

En dan begint het wachten..

En wachten..

En wachten!

En meneertje Frits Boer van Frits Boer-Auto liet niets meer van zich horen..

Na 14 dagen geen kenteken, geen platen, geen woord..

Dus Fritsie maar weer bellen..

Neemt niet op. Reageert niet op mail of whatsapp berichten..

Na dagen bellen eindelijk contact. ‘Ja het kan hier soms wat langer duren.., bijna vakantie he en dan duurt alles langer, maar eind van de week hoor, geen zorgen’.

Zelf uiteindelijk de verzekering kunnen verlengen tot de 7e augustus..

Op 4 augustus beginnen we al kromme tenen te krijgen..

Geen nieuws, geen kentekenplaten, geen contact.

Meneertje Frits bleek horend doof en ziende blind.

Voicemail op de telefoon en mails en whatsapps, messengerberichten werden niet gelezen, laat staan beantwoord.

Getveerrrdegetverrrdeg..

Vanaf maandag dagelijks meerdere keren gebeld en berichten achter gelaten..

Dinsdag liep de verzekering af en zouden we niet meer mogen rijden!

Gelukkig mochten we in geval van nood het autootje van Lia, de vrouw van Corné lenen, terwijl zij op familiebezoek waren in Nederland..

Die hebben we maandagmiddag maar opgehaald. 

Anders kwamen we niet eens Montánchez meer uit!

En dan is zo’n appartementje ineens wel heel klein.

Pogingen via de Spaanse verzekeringsagent toch nog een tijdelijke verzekering uit het vuur te slepen met overlegging van alle papieren en keuringsrapporten stuitten op de spreekwoordelijke bureaucratische Spaanse Muur!

No señor! No possibile.

Een andere importeur hier, ook Nederlander, ons aangeraden door de verzekeringsagent ingeschakeld.. Kon ook weinig voor ons doen.. ‘Je zou naar het keuringsstation kunnen rijden en daar vragen of de procedure al is doorlopen en de papieren al zijn opgehaald’ (door Fritsie-ikbennernie)..

Ja da’s lekker! Met een auto waar je niet mee de weg op mag 700km rijden om er daar erachter te komen dat er niks is zeker!!

En dan weer met de staart tussen de benen zeven uurtjes terugsturen, met kromme teentjes dat je maar geen politiecontrole tegen komt of een ongeluk krijgt.

Duh!! Geen optie! En ook niet met een geleende auto!

De Spaanse ITV/RDW beschikt kennelijk niet over telefoons of email of verstrekt geen gegevens aan anderen dan aanvragers van kentekens..lees FritsieFoetsie.

Geloof me, het heeft onze hele week vergalt!

Wat een geK-zak!

En wat nou als Fritsie per ongeluk op de IC van een Alicants ziekenhuis aan de beademing ligt?

Of nogal mordicus in een Spaanse greppel??

Of.., er gewoon vandoor is met onze centen en ons lekker laat gaarkoken in ons eigen angszweet!!

Weer bellen en berichtjes sturen.. Gisteren, vandaag..

Geen ontvangst, geen repliek.

Totdat..

Vandaag, 

woensdag 8 augustus, 

15:38u er een watsappje in mn telefoontje plopt.

Frits Boer: ‘Jullie kenteken is binnen! Eindelijk!

Het is huppeldepupcijfertjecijfertje lettertjeletterje..’

Ivm de grote drukte kan ik geen whatsapp berichten lezen, graag mailen naar fritsie.is.een.lulletjerozewater.enlaatzijnklantengraagzwemmen.es’

Tssss.

Wat een manier van omgaan met je klandizie zeg..

Maar goed.

Wij allang blij dat Frits op tijd gedetubeerd werd op die Spaanse IC, of incontinent opkrabbelde uit die greppel met een witte poederrneus en een sliertje speeksel uit de mondhoek, om zijn werk eens te gaan doen.

Gelukkig ook niet met onze centen naar Lampedusa afgedreven..

We hebben een kenteken!!

Ik deed een vreugdedansje op onze toch al zinderende ‘dehesa’.

De verzekeringsagente lag natuurlijk al siësta te houden, dus maar door gemaild en morgen er achteraan bellen om de verzekering definitief te maken..

Vanaf morgen is de Dacia weer ready to rumble!!

Pffffffjoeiiii

De stoom ontsnapte gorgelend en fluitend en de spanning ebde weg door de bibberende knietjes..

Toch nog een mooie dag geworden.

En als toegift besloot de terziele lijkende ‘dinges’-struik, (wie weet hoe die heet mag t zeggen) die wij de hele week elke dag van twee emmers water hadden voorzien, spontaan in bloesem uit te barsten.

Kan het mooier??