Casa Virunda

 

Jiiihaa hoorrrrr! Daar zijn we dannn!

Aangekomen in Montánchez.

Het slaperige kasteeldorpje waar ons tijdelijke appartementje zich bevindt.

Ken je die karakteristieke witte steegjes en nauwe straatjes in Spaanse stadjes?

Die kriskras-doolhof-straatjes waar je net met de auto door past, hopend geen tegenligger aan de andere kant te zien opdoemen??

Die straatjes waar je de portieren van je auto net niet helemaal open kunt doen zonder tegen de muren van de huizen links en rechts aan te ketsen?

Nou in zo’n straatje staat dus Casa Virunda. Ons onderkomen voor de komende maanden.

In principe tot september met mogelijkheid om langer te huren.

Morgen  ofzo zal ik wel wat foto’s hier posten.

Vandaag was trouwens een mooie rustige reisdag.

Om 06:30 snorden we al weer met de Dacia richting het zuiden.

Weinig verkeer, geen opstoppingen, lekker koel weer..  

14 graden met af en roe wat motregen.

Zo doorkliefden wij de Pyreneeën.

Eenmaal de bergen achter ons gelaten openden zich de vlakten  van Castillia y Leon met de machtige stad Salamanca in de opkomende zon.

En later de wijdse velden met zonnebloemen en weidevelden van Extremadura.

En ook..: de Spaanse Stier langs de snelweg!

En de temperatuur steeg..

En steeg..

En steeg..

De airco moest aan, de blower een standje hoger en de ventilatieroosters op beide koppen en alle oksels gericht.

Er waren gewoon te weinig blaasuitlaten! (of hoe noem je die dingen)

Affijn, 16:05 aankomst Montanchez.

We made it!

De verhuurster stond al op t balkonnetje te wachten.

Met veel handen en voetenwerk werd ons de ins en outs van het onderkomen uitgelegd.

En wij veel Si, si,’s en  bueno, bueno’s.

Ons Spaans is echt al perfect!

Goed..

In 37graden de auto shocking klem gezet in onze Calle en uitgeladen en de trap op gezeuld.

En het transpiratievocht stroomde rijkelijk..

Gelukkig was er een doekje..

Eerst even bijkomen op ons riante balkon met wat nattigs.

Snel alles uitgepakt, een plekje gegeven en op de valreep, net voor sluitingstijd in Alcuescar wat boodschapjes en drinken ingeslagen en in ons nieuwe tijdelijke thuisje de laaste mondvoorraad van Schipborg op gepeuzeld.

Biertje erbij natuurlijk want die hadden we dik verdiend!

De avond valt hier nu in Montánchez.

Het is 22:15u

De zwaluwtjes zijn druk met vliegjes vangen boven de daken van de huizen en kwetteren er vrolijk op los.

Verder is er rust in Calla Parra..

We vragen ons af of we de enige bewoners in dit straatje zijn..

Nog even de was ophangen en dan moe maar voldaan te bed.

De ventilator draait zijn rondjes onvermoeibaar..

Buenas Notches Muchachos.