Pompen of verzuipen en eten bij de buren.
Een goeden dag lieve kijkbuiskinderen.
Hierbij het bewijs dat wij niet zijn verzopen in de bijna-zondvloed van 19 januari..
De 20ste januari brak zo aan:
Nogal een verschil met de dag ervoor niet?
Want dat zag er zo uit:
Meteen weer korte broeken-weer.
En alle water weer gezakt, al is het land nog wel sopperig en doornat.
In de zon kon de zwembroek al aan.
Wat een genot.
Prachtig weer dus om wat aan te prutsen in de tuin.
Het keukenraam ontbeerde nog een vliegenhor, sinds we alle oude rabbezakkerige en kapotte horren hadden verwijderd, begin juli vorig jaar.
Vanwege de grote afmetingen geen kant-en-klare oplossing te koop, blijft dus weinig anders over dan maar zelf eentje te fabrieken.
Met latten, rolmaat, houtzaag en de oeroude Black’n Decker Workmate (wie kent ‘m nog?!) van wijlen Loes haar vader aan het pionieren geslagen.
Het raamwerk in de witsels zetten.
Loes begon aan haar lang gekoesterde plan de betonnen zwembadrand te voorzien van een mozaïek van gebroken tegeltjes, die waren overgebleven van de badkamer en keuken.
De hoekprofieltjes waarbinnen haar kunstzinnige handenarbeid zou worden ingesloten moesten eerst bevestigd worden
Vakkundig met plakmortel, en spatel werden de profieltjes aan de binnen en buitenrand geplakt.
Na goed drogen kon er pas echt gemozaïekt worden. Nog even geduld dus.
Omdat we na de zondvloed wat problemen hadden met de afwatering van badkamer, toilet en gootsteen), na elke afwas liep er water onder de toiletpot in de kleine badkamer en uit het afsluitertje in de vloer ernaast) maar eens kijken hoe de stand in de septic-tank was..
Mijn vrees werd bewaarheid: tjokvol tot bijna aan de rand!
Maar als jullie de vorige blog hebben gelezen had je dat al geweten he..
Weten jullie kijkbuizers nog hoe diep die was?
Afgelopen zomer is Loes er nog in afgedaald om de droge droesem die zich daar bevond uit te scheppen.. ruim anderhalve meter ongeveer.. Zo zag dat er toen uit:
Nu dus helemaal vol poepjes-, plasjes-, was-, afwas- en, zo was mijn theorie, doorgesijpelt regenwater vanaf het land.
Hoe krijgen we dat nu weer weg?!
Wat rondgevraagd zonder veel succes, totdat Karin, die ook mijn blog leest en informeerde of we de koppen nog boven (poep)water hadden weten te houden, hulp bood.
We konden haar dompelpomp lenen, om zo een potje te gaan ‘putje scheppen’ zeg maar..
Na een warme en gastvrije ontvangst op haar zelfgebouwde (!) finca, vlakbij Montánchez en een rondleiding door haar huis en over haar grondstuk, togen we na enkele uurtjes huiswaarts met de zuigmaschien.
De pomp is neergelaten in de krochten der concrementen en doet zijn werk.
De weggepompte stinkwatertjes werden verderop op een lager gelegen deel van het land aan moeder aarde geofferd.
Giertje Nieuwsgierig moest even kijken wat er zo lekker rook denk ik..
Na een klein uurtje was de inhoud van de septic-tank tot een aanvaardbaar niveau terug gebracht en kon de pomp, na een grondige schoonmaakbeurt terug in de boodschappentas.
Klus geklaard.
Vanwege de vruchtbare samenwerking werden we de dag erop uitgenodigd door Karin om samen met haar en haar hond Salva, een wandeling te maken langs de Rio Tamuja, door prachtig landschap, met oude bogenbrug en een oeroude archeologische site van 2500jaar oud, waar de Kelten een nederzetting hebben gehad.
Heel leuk en leerzaam!
Oude bouwwerken waar schapen voor de nacht in werden gehouden tijdens de trek naar nieuwe graasvelden.
Een oude waterbaan naar een watermolen
Prachtige oude bogenbrug
24 januari, alweer zwembroekenweer!
Verder met onze freubelarijen in de tuin!
De vliegenhor naadloos passend in de koof van het keukenraam.
Zoek de dunne witte latjes..
En ja er zit gaas in, van buiten vrijwel onzichtbaar, want wit gaas. Van binnen kijk je naar buiten als door een waas..
Ach we merken het verschil nauwelijks na een flesje Vino Tinto..
🤭😉
Loes voortvarend begonnen aan haar mozaïek-project..
De volgende dag de laatste hand aan het kunstwerk..
Held op….
Vrijdag 26 januari.. we worden dag na dag verwend en verrast met schitterende zonsopgangen.
Veel stenen en rotsigheid.. Er zal nog aarde op moeten..
Hier moeten de piepers, tomaten, courgettes en paprika’s gaan spruiten.. Tenminste, als de zaadjes willen ontkiemen..
En terwijl de kraanvogels in kleine en grote groepen over vliegen, legt meneertje van Beek nog wat steentjes om z’n tuuntie..
Les van een Spaanse lerares, spreekt alleen Spaans..dus de uitleg is vaak een extra ? erbij..
Het begint ons niveau (kleuterSpaans) rap te ontstijgen, maar de koffiesessie na afloop in de kroeg is altijd gezellig..
Na de les maar eens in het huiselijke rioleringsstelsel gedoken, want nog steeds lekkage op de vloer in de kleine badkamer..
Er zit een afdekplaatje in de vloer waar een sifon zit waar de afvoer van keuken en douche/wastafel samenkomen.
Dat afdekplaatje kun je los schroeven en dan er in kieken..
Hoedt U voor een ranzige foto!
Het sifon zat tjokvol aangroeisels en pruttelarij.. waarschijnlijk losgekomen vetresten die na vijf jaar indrogen, nu bij opnieuw gebruik, losgekomen zijn en de doorvloed blokkeren. Een soort hoofdstam-stenose zeg maar.. Dotteren en uitruimen dus.
Na verwijdering liepen alle watertjes weer zo als het de bedoeling is, rap richting septic-tank.
Leven op de campo.., eenvoudig leven, net als de klusjes, de troubles die er soms opduiken.. en de oplossingen..
Zondag 28 januari had weer een mooi visueel spektakel in petto
Na de copieuze maaltijd van soep met kikkererwten, wortels en allerhande definieerbare en ondefinieerbare vleesgerechten, diverse taarten en taartjes en natuurlijk een glaasje Aqua Vita deden we een rondje met José en Richard over diens landerijen.
Op zoek naar de wilde asperge die hier overal groeit.
De tortilla de patatas met deze groente erdoor was vurrukkuluk, dus daar wilden we meer van weten.
Richard gewapend met een vlijmscherpe sikkel
Vanaf de bult zie je ons huis!
Slechts één plantje gevonden, maar we weten nu waar we op moeten letten en dat de struik waar de asperge uit ontspruit behept is met venijnige prikkels.
30 januari.
De natuur doet er nog een schepje bovenop qua spectaculaire zonsopgang.
Een experiment met watertank in de boom hangen lijkt succesvol. Nu nog afwachten of dat zo blijft als ik er 800 liter water in ga pompen. 😅
En de amandelboom knalt haar bloesems de wereld in.
Ze geven een heerlijke zoete geur af en de bijen zijn er heel druk mee.
En de Hop zag dat het goed was
Zo, voor nu even genoeg van de Extremeense avonturen.
Zeer binnenkort verkondig ik U allen over de handel en wandel van het adoptieproces van een herderpup uit een Spaans asiel en wat er daarna allemaal voor wonderen gebeurden..
Kira
Wordt ze wel of niet het nieuwe familielid van de Vreemde Vogels in Extremadura????
Hasta Luego!
Het was even geleden maar je hebt ons weer mooi bijgeschreven. Mooie plaatjes laten zien en mooi dat het allemaal zo goed gaat. En die herder is wel prachtig hoor. Genieten maar.
BeantwoordenVerwijderen