Zie ginds komt die vrachtwaggel uit Holland!
Vrijdag 1 December 2023
En de ochtendzon kleurde de horizon.
Het is 20 november.
Vandaag komt Javi, de timmerman onze deuren terugplaatsen.
De oude deuren van de verdwenen slaapkamer en badkamertoegang had hij meegenomen naar zijn werkplaats in Arroyomolinos om passend te maken voor de toegang tot onze nieuwe slaapkamer en badkamer.
Mooie recycle-actie nietwaar?
Javi had ambachtelijk werk verricht en Loes kon zich weer lekker uitleven met verf en kwast.
Want mahoniehouten deuren kunnen natuurlijk niet meer in deze hypermoderne casa.
Mooi wit en mooi grijsblauwpastel!
Dat staat netjes.
Inmiddels hebben we de lege woonkamer enigszins leefbaar gemaakt met de zelfgefabriekte tuinbank, tuinstoelen en kussens.
Het TV/Netflix erlebnis wordt verzorgd door de PC, met de monitor op de oude doos van de Starlink satellietschotel.
En Loes likt een mini-magnum.
Vanuit een andere hoek krijg je dit.
En ja hoor, geheel passend de Spaanse ambiance waar niksvanzelf lijkt te gaan: geharrewar met de verhuizer!
We werden via de email overompeld dat onze spullen een week later zouden komen. ‘Iemand’ had voorrang gekregen want diewilde z’n spullen eerder..
De vrachtwagen was al onderweg, maar niet met ónze spullen.
Die lagen nog in de opslag in Leek.
Pardon?!
Wij hadden een afspraak én een datum! 27 november!
Loes zou Loes niet zijn als die niet meteen in de telefoon was geklommen en even orde op zaken zou stellen.
Afspraken zomaar niet nakomen?? Niet bij Loes!
Eind van het verhaal was dat er voor ons een extra vrachtwagen ging rijden. Aankomst 24 november.
Nou, als dat niet strak onderhandelen is..
Kanjer he die Loes.. IJsje meer dan verdiend!
De 24ste begin dan ook vol verwachting.
En met een beetje nachtvorst. Rijp op de autoruit!
Maar stralend weer.
Dat moet goed komen toch?
Na telefonisch contact met de chauffeur: ETA tussen 08:00 en 09:00..
Loes om 08:00u:
Loes naar buiten om 08:30u, kijken of ie er al aankomt.
08:50u: jaaaaah!
De onverschrokken chauffeur nam zonder veel overpeinzingen het pad naar de finca. Modder of geen modder.
Nait bange . Tot bij de voordeur en verder!
Uitladen aan de achterkant via de schuifpui.
Binnen twee uur stond de inhoud van de vrachtwagen in onze finca.
De twee door Smilda ingehuurde Spaanse inimini verhuismannetjes uit Cáceres verzetten bergen (en dozen) werk. Keurig netjes, secuur, voorzichtig. En wij mochten niks zelf doen.
Na koffie met afscheidsgeschenkjes (zakjes Vencodrop uit Holanda) toog de optocht weer huiswaarts.
Wij bleven met een chaotisch gevuld huis achter.. Gelukzalig.
Alle kamers gevuld.
Het grote uitpakfeest kon beginnen.
Dat ging de hele middag door en ook de volgende dag.
De lege dozen stapelden zich buiten op.
Achter bij de schuifpui was de bult nog hoger.
En ja. Ook Vogelhuisje 03-106 was ook mee!
Kabouter Plop en de Labradors overzagen het nieuwe perceel.
Ons bed in onze nieuwe slaapkamer!
Zondags waren we al zover klaar met uitpakken en op z’n plek zetten dat we maar een vreugdevuurtje aan hebben gestoken.
Of, eigenlijk een stuk of zes!
De takkenbossen die we in de loop van de zomer en herfst hadden opgestapeld met afgezaagde takken, gerooide bomen en meer droog tuingoed ging de hens in!
Ik had een week eerder al de brandvergunning aangevraagd.
Dat kon online en ging zowaar, on-Spaans gemakkelijk.
Na aanvraag en download van de papieren mag je na een dag of vijf (om de ambtenaren wat tijd te gunnen voor de registratie) je bultjes opfikken.
De braaand erin!
Een eenzame gier kwam ook nog even koekeloeren.
Of er niet toevallig een schaap op de barbecue lag.. Nope!
En die zondagavond aten Jut & Jul lekker kneuterig hun pastaatje aan de eetkamertafel in hun eigen huissie.
Volgende week weer meer van de Vreemde Vogels op de Spaanse Prairie, kijkbuiskinders.
Er is natuurlijk al weer véél meer gebeurd..
Saludos Cordiales cariños!
Reacties
Een reactie posten