De wittende witkwast en de tikkende tok-hamer. Stof stof stof en de lange broek.
17 september
Jaaa, trouwe kijkbuizers, daar zijn we weer met een nieuwe aflevering van Bonanza! Bloedstollende Verhalen van de Spaanse Prairie!
Alweer tien dagen om gevlogen.
De afgelopen dagen was er voor ons in de casa geen oponthoud mogelijk, aangezien er nog druk gefreesd, gezaagd en gebroken werd om alle elektriciteitsleidingen voor te bereiden voor de komst van de elektriciens, volgende week..(hopelijk) en de vloertegels pas te maken.
Antonio moest het deze dagen zonder zijn hulp doen, want de scholen zijn weer begonnen. Tja, handig met de handjes zijn is mooi, maar kennis is alles he.. Tegenwoordig tenminste.
De meeste vakarbeiders hier hebben geen universitaire graad of een dik pak diploma’s op zak. Hooguit een paar deelcertificaten. Daarentegen zijn zij van jongs af aan vaktechnisch en pratijk-onderwezen bezig geweest en hebben dus een enorme schat aan ervaring en expertise hoe je een klus aanpakt en tot een goed einde brengt.
Antonio is zo iemand, hij weet alles van bouwen, breken, tegels leggen, frees en stuckwerk en loodgieterswerk.
Hier nog met zijn jonge hulpje, een zoon van José.
Deze week was hij dus alleen aan het buffelen. De vloertegels in het bestaande huis liggen er inmiddels allemaal in en de badkamer is ook geheel betegeld.
Het afwerken gaat komende week beginnen. Voegen en opbouwen.
Na de rugbrekende, tuinroppende toeren van afgelopen week wilden wij iets doen dat minder uitputtend en slopend was.
De achtergevel van de garage moest nog in de witkalk én het nog steeds maar om aandacht jengelende plonsbadje kon ook wel wat werk gebruiken.
Eerst de buitenkant van ons olympische zwembad maar met de hogedrukspuit verwend.. Bladders en vuil eraf en de dag erna lekker kwasten!
Is het niet een schatje geworden?
De zonnebeul was inmiddels ook weer terug en aangezien wij als pensionado’s écht niet meer om zeven uur in de morgen naast ons bed staan, was het ruim na het middaguur voordat de witkwast uit de kast kwam. Joehoeoe!
De middagzon draait gestaag van voor naar achter om onze casa heen en halverwege het verffeestje brandde die lekker op onze knarretjes.
‘t Verfje droogde wel mooi snel zo.
Met lasogen en sneeuwblind rondden we deze klus ook weer blij af.
Kijk es wat een verschil!
Voor
En na..
Het project “binnenkant zwembad” waar Loes haar tanden al een poosje in heeft gezet lijkt een lied zonder eind.
Er zitten naar schatting zeker drie tot vier lagen zwembadcoating op, die allemaal hevig aan de craqueléé zijn.
En hoe krijg je die keiharde bladders, scheuren en ribbels nu weg??
Een plons in ons zwembadje bekoop je liever niet met tot bloedens afgesgraapte voetzoelen of multipele sneetjes in de teentjes.
Met een plamuurmesje steken, bleek na een halfuurtje vruchteloos.
De hogedrukspuit gaf wel wat feducie, maar lang niet genoeg en zandstralen.., tja waar haal je dat nu weer vandaan in het feodale platteland van Extremadura?
Totdat Loes met de moker er maar eens op begon te kloppen..
De stukjes spatten in vrolijke fel blauwe confettie in het rond en zowaar na een uurtje hamertje tik gespeeld te hebben had Loes een kleine dertig vierkante centimeter bladdervrij!
Operatie ‘TikTok’ was geboren.
Elke dag zat Loes met handschoentjes, spatbril en moker op de vloer van het plonsbadje te hameren.
Tiktoktiktoktiktok.. Eindeloos..
Het is nu weekend en de helft van het vloertje is nu redelijk smoooth.. Het sporthorloge van Loes registreert dagelijks tienduizend stappen of meer terwijl ze zich toch echt slechts luttele meters heeft verplaatst en oh, haar bicepsen! Die beginnen angstwekkende vormen aan te nemen!
Als dit zo door gaat vrees ik dat zij binnen afzienbare tijd verhulkt!
Maar hé, stiekum heb ik altijd wel wat met gespierde vrouwen gehad hoor.. dus Go girl! Go!😁
Om al die opgebrande calorietjes weer aan te vullen moet er natuurlijk ook stevige kost genuttigd worden.
De kachel moet wel blijven branden nietwaar?!
Dus bij de Carrefour lekker bouwvakkers-voer gehaald en kon ik mij uitleven in de keuken.
Twee kilo lekker friszure appeltjes, een kilo mooie piepers en prachtig half om half gehakt van Extremadureens varken en rund.
Daar maakte meneertje pensionado lekkere appelmoes met stukjes van.
Met een pijpkaneeltje en een beetje suiker en yamyamgehakballen met een lekkere jus!
Gekookte piepers erbij en oud hollands smullen!
Daags erna lekker de overgebleven piepers opgebakken en een herhaling van het eetfeestje.
Om Antonio lekker aan het werk te houden zijn we woensdag naar Miajadas gereden waar onze tegeltjes-hofleverancier Alvaro Tello, de plinten voor de vloer en de voegspecie had klaar liggen.
En passant nog even gekeken naar tegels voor op de vloer van de nog te bouwen veranda..
We zaten weer lekker op één lijn qua gedachten en smaak en we kozen een leuke vintage tegel uit met hier en daar een Spaanse print in vervaagd licht blauw.. Leuk traditioneel Spaans.
Alvaro, die vloeiend Engels spreekt helpt ons echt geweldig met alle bouwmaterialen en adviezen. Topgozer. Topbedrijf.
Sinds donderdag is het weer omgeslagen en is het koeler, met dreigende luchten en gevorkte tongen bliksem in de verte.
Er komt regen aan dit weekend en volgende week zal het ook wisselvallig zijn.
Onze aannemer José, de baas van Antonio kwam langs om de voortgang te bekijken, alles te bespreken en meldde dat hij vanaf vrijdag mee zou komen werken in onze finca, samen met zijn grotere zoon, om Antonio te ondersteunen en wat vaart in het werk te maken.
Na het weekend wil hij ook een begin maken met de verbouwing van de garage en de isolatie van de muren.
We praatten nog lang na, over koetjes en kalfjes en de staat van de wereld en dronken menig biertje.. In het donker reden we al slingerend naar Montánchez..
Neheee! De weg was zo! Slingerend.
De vrijdag startte dan ook wel met een houten kop, en een mijn nachtrust ruw storend belletje om 08:00 van Leroy Merlin, dat ze over een half uurtje bij de finca zouden staan met de badkamer spullen die we daar hadden uitgezocht.
Wel getverrrdegetverrr. Gisteren had de transport afdeling nog gezegd dat ze pas rond 11:30 zouden komen..
Foutje gemaakt met busje laden waarschijnlijk, of lekker op tijd naar huis had de chauffeur kennelijk gedacht, want: ‘later kon echt niet. Dan werd het een week later..’
Dus hup in de kleren en naar de finca. Het ochtendritueel, (koffie- banaan-p€0pen, volledig overgeslagen!
We arriveerden net op tijd.
José, zijn zoon en Antonio waren al druk aan de klus.
De doucheplaat, de toiletpotten en de douchewand werden uitgeladen en tot nader order maar buiten gestald. Want binnen was er geen plek. Overal werd gewerkt.
Tello kwam rond de middag nog de wandtegels voor de keuken en de tweede badkamer brengen.
We hebben nu aan alle kanten buiten bouwmaterialen staan.
Het begint al aardig op een bouwplaats te lijken he?
Binnen werd er druk gefreesd en gebroken om de elektriciteits leidingen klaar te krijgen.
Antonio Tio de elektriciën kwam op bliksem bezoek, om te kijken of hij maandag aan de slag kon..
Wat volgde was een regelrechte Spaanse knettertirade over en weer.. Kennelijk was het nog niet ver genoeg gevorderd.. Antonio was de hele week alleen geweest en had zijn best gedaan. De elektricien dacht er anders over? Gelukkig is ons Spaans nog niet zo goed en het dialect van hier al helemaal niet, dus we konden er niet te veel van volgen. Maar men begroef de strijdbijl en het gekrakeel verstomde.
Niemand had hierna een dikke neus of een bebloede kop, maar Antonio, José en zijn zoon deden er wel nog een tandje bij en gingen daarna als een malle aan het werk.
Breken, boren, frezen, leidingen trekken. En het stof stofte welig. Wat een drukte!
Wij zaten na het zwembad tikkertje, wat uit te puffen in de tuin.
En wat amandeltjes te kauwen..
Die vallen hier zo van de boom..
De enige levensvatbare amandelboom die er nog staat dan.. de rest is helaas in de afgelopen jaren verkommerd..
Wel lekker hoor!
De hele dag bewolkt met buien en bleven we lekker in Montánchez. Even de markt over kon net tussen de buitjes door en Loes deed nog een wandeltje naar ezeltje en paardje. Oh nee, andersom.
Zondag, vandaag, lekker uitgeslapen.
Buiten bewolkt en 18gr.
Lekker rustig opstarten.
Na de middag brak de zon door en hebben we lekker een stukkie gewandeld door olijfboomgaarden naar een oude VisiGothische kerk, in de middle of nowhere vlakbij Alcuéscar, een naburig dorpje.
Toch weer aan het zweten geraakt.
In Alcuescar nog even naar de Chinees geweest.
Nee, niet voor een loempia, FoeYongHay of PabiPangang.
Dat kennen ze hier niet.
Als je hier naar de Chinees gaat bedoel je een regelrechte, echte ‘WinkelVanSinkel’. Want daar is alles te koop! En vaak buiten de hier reguliere openingstijden. Chinezen doen niet aan siesta en verkopen alles.
Van chips, snoep, frisdrank, eieren, tuinstoelen, gereedschap, beddelakens, plastic bloemen, teken- en verfspullen, hobby of school-benodigdheden, keukengerei tot hemden, panties en onderbroeken. Gangpad na gangpad..
Enn, uiteraard voor weinig!
Mijn 95% katoenen boxershort kostte de lieve duit van €3,25.
Made in the People’s Repubilc of China.
Tot volgende week kijkbuiskinders!
Fantastisch weer hoe je het allemaal beschrijft. Mooi dat het weer ook meewerkt. Ga zo door met ons vermaken.
BeantwoordenVerwijderen