De laatste loodjes.., nog even, nog éven!
Woensdag 8 november 2023
‘Kijk eens aan.
Alwéér een blog-update zeg!
Snel hé?!
Jah snel hoor, die anderen kwamen steeds later en later..
En wij maar wachten en smachten.
Nou, nu is er weer één, da’s best boffen hoor, maar a..
Stt!
Ga lezen!
Okee,.. okee..’
Ja, beloofd is beloofd he, dus daar gaat weer met een verslagje van een rete snelle week.
Na de overvloedige regen van de afgelopen weken is ons pad naar de finca veranderd in een mudrun-parcours.
De harde grond kan niet alle water opnemen, en er stroomt nogal wat langs ons padje naar beneden, om halverwege in het beekje aan te sluiten bij de rest van het hemelwater wat zich een weg zoekt naar de nabijgelegen ‘embalse’, het watervergaarbekken, annex meertje/zwemplas een kilometer verderop.
Waar trouwens karpers huizen die het monster van Loch Ness zouden doen schrikken. Joekels joh!
Maar goed, ons padje veranderde met elke rijtoer heen en terug in een smeuiige brei, waar je met de auto makkelijk in vast kon komen te zitten, als er hier en daar niet wat gesteente uit de grond zou steken.
Net voorbij de toegangspoort was het regelmatig duwen en trekken om deze of gene auto van ons of de werklui weer vlot te trekken.
Een drogend zonnetje was dan ook meer dan welkom.
Binnen was Loes bezig met het invoegen van nog wat vloertegels en vloerplintjes.
De bouwvakkers waren immers vertrokken, tijdelijk weliswaar, want de garagedeur moet er nog uit om plaats te maken voor de schuifpui, maar dat duurt nog een dag of wat, of meer..
Loes was Loes niet als dat haar wat te lang duurde..
‘Dat kunnen wij zelf ook wel toch’ is dan haar gevleugelde kreet. Al hebben we nooit eerder gedaan.. Geheel vrij naar Pippi Langkous.
En dat is meer dan eens de waarheid gebleken.
Dus een zakje van het voegsel in een emmertje gemixed met water en smeren maar!
Met het vingertje he!
Verder was het wachten op de elektriciëns..
Die kwamen immers niet opdagen vorige blog..
Deze week was er weer eens een nationale feestdag.
Allerheiligen. En dat wordt hier zoals zovele bekende en onbekende feestelijke gedenkdagen volop gevierd en gebierd.
De stroommannekes kwamen dus niet.
Maar donderdag 2 november zouden ze komen hoor.
Wij hebben ons dan maar gewaagd aan het in elkaar zetten van de kledingkasten die we bij JYSK hadden besteld en die keurig op de finca afgeleverd waren geworden geworden..
(Het kán dus wel..)
Zes grote zware dozen uitpakken en vervolgens aan de slag met gebruiksaanwijzing en hersencapaciteit.
Want met IKEA kasten in het geheugen, vergt dat nogal eens de nodige hoofdbrekens en frustraties.
Een goeie test voor de standvastigheid van je relatie ook..
Maar wat een feest was dit klusje zeg.
Alles was overduidelijk en helder voorgekauwd in de gebruiksaanwijzingsss.
Alle onderdelen waren aanwezig.
En de gaatjes die er moesten zijn zaten op de juiste plekken.
Er viel geen onvertogen woord en binnen een mum van tijd hadden we de kasten in elkaar én op hun plek.
Mooie kwaliteit, makkelijk assembleren.
Top!
In de kast of uit de kast? Maar niet óp de kast!
De donderdag brak zinderend van energie aan, want de elektromannetjes zouden komen..
En jawel, dat deden ze ook.
We kregen blitse witte stopcontacten en glimmerende lichtschakelaars. De in de weg hangende hoofdleiding verdween, de hele installatie werd nog even voorzien van een aard-pen en aan het eind van de werkdag ( rond 14:00u) hadden we overal stroom! Yeaaaaah! Jodeldejodel.
Wéér een mijlpaal bereikt.
De koelkast bliepte vrolijk tot leven en werd meteen gevuld met de eerste levensbehoeften…
Bier muss sein!
En op de valreep vroegen de lieverds zelfs of ze soms nog
wat lampen moesten ophangen..
Dus ja de grote spiegel met verlamping erin mochten ze wel monteren.. Gnigni.. Iets waar ik nogal tegen op zag.
Nou dat ging ook al weer van de vlotte.
En onze grote nieuwe badkamer was weer een stukkie verder klaar.
Alleen Andres moet nog komen voor de afvoer van het badkamermeubeltje.
Plaatje, niet? Blauw houdt ook van jou.
De vrijdag was voor groots inslaan bij de diverse supermarkten en bouwmakt Leroy Merlin.
Loes kon nog wat boontjes doppen.., eh correctie:
Bolletjes planten. Bloembolletjes, aus Holanda.
Maandag jongstleden, alweer zon!
Al dalen de temperaturen in rap tempo, ‘s morgens is het nu net aan zes á zeven graden. Maar met het zonnetje erbij warmt het snel op en kunnen de sokjes uit voor een voetenbadje.
Een slordige 100meter kabel, verpakt in een dikke harde mantel ligt over ons land.
Van de casa naar het randje van ons land waar de bron destijds is geslagen.
Uiteraard moet die nog weg-gewerkt worden. En deze dag was daar wel geschikt voor.
Met pikhouweel en grondschopje pogen wij al buffelend over het land voor een zweterig potje greppeltje-graven.
Lekker tussen de bloemetjes en de bijtjes.
Na de regen schieten de kleine gele bloempjes overal omhoog en de bijen vinden ze maar wat lekker.
Het is dan ook een gezoem van jewelste als de zon schijnt.
Kijk en luister:
Wij dus lekker gaatjegraven en kabeltje leggen.
De spieren weer los en de oksels weer nat.
Maar Bonnie & Clyde flikten het ‘m weer. Kabel weg gewerkt!
Het traject gemarkeert met menhirs en dikke stenen. Want stel je voor dat keuterboer Ronaldus er ooit eens met de schop doorheen gaat als ie een akkertje wil ontginnen..
Die onderdesteenlevers heb je in Nederland ook, die zijn gewoon dom, maar hier kunnen ze ook nog steken!
Schorpioentjes!
Ze kunnen venijnig prikken al ga je er niet acuut dood aan, fijn is het niet en een dokter bezoeken zou tot de noodzakelijkheden kunnen behoren na een steek..
Deze dodo kwamen we tegen..
U moet de groeten hebben..
Daarna was het aangenaam verpozen in het zonnetje, zittend op het portaaltje bij onze voordeur..
Dat kon pas nadat er elektriciteit was, dus na veel over en weer ge-app stond ie vanmorgen op ons stoepje.
Andrés kwam ook de geiser inpakken in een mooi stalen kassie en de afvoeren van de badkamermeubels aansluiten.
En Loes heeft de noordkant van onze buitenmuur voorzien van een coating tegen weer en wind.
De oude laag was erg gebladderd en op sommige plekken volledig weg. Wat doorslaand vocht tot gevolg kan hebben.
Ik had de dag ervoor al alles aangesmeerd met cement en hier en daar de barsten in het betonnen looppadje gevuld.
Ziet er weer beter uit toch?
En wat deed meneertje van Beek zelf dan zoal hoor ik U alweer denken ..
Tjaaaa, heen en weer rennen tussen loodgieter, gasfitter en schilderliefde!
Hand- en spandiensten verrichten.
Verfemmers tillen, oven tillen, bier drinken met de loodgieters.
Allemaal van groot belang!
Maar at the end of the day was de muur geverfd, het loodgieterswerk af en de keuken inzet-gereed!
Hoezee!
En zo ziet de keuken er uit.
Mét vijfpits gasstel jongûh!
Morgen komt de pelletkachel, gaat de oude garagedeur eruit en wordt de schuifpui in de slaapkamer geïnstalleerd…
Maar daarover horen jullie pas volgende week alle ins -en outs lieve kijkbuis kinders..😋
Adios Muchachos.
Vive! Y mantente seguro!
Reacties
Een reactie posten